ഇന്ത്യക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര വേദിയില് അഭിമാനിക്കാനുള്ള സുവര്ണ്ണാവസരമായിരുന്ന 2010-ലെ കോമണ്വെല്ത്ത് ഗെയിംസിനെ, അന്നത്തെ കോണ്ഗ്രസ് സര്ക്കാര് ഒരു വന് അഴിമതിയുടെ പ്രതീകമാക്കി മാറ്റി. തുടക്കത്തില് 1,200 കോടി രൂപയായിരുന്ന ഗെയിംസിന്റെ ബജറ്റ് . നികുതിദായകരുടെ പണം യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ കൊള്ളയടിച്ച് ഇത് ഏകദേശം 70,000 കോടിയില് എത്തിച്ചു. ഈ സംഭവം കേവലം സാമ്പത്തിക കെടുകാര്യസ്ഥതയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പൊതുഖജനാവ് കൊള്ളയടിച്ച് ഇന്ത്യയെ ആഗോളതലത്തില് അപമാനിച്ചതിന്റെ നേര്ചിത്രമായിരുന്നു.
ഏതൊരു വലിയ അഴിമതിയുടെയും ആഴം മനസ്സിലാക്കാന് സാധനങ്ങള് വാങ്ങുന്നതിലെയും കരാറുകള് നല്കുന്നതിലെയും ക്രമക്കേടുകള് പരിശോധിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. കോമണ്വെല്ത്ത് ഗെയിംസിന്റെ കാര്യത്തില്, പൊതുപണം തട്ടിയെടുക്കാനുള്ള ബോധപൂര്വമായ ശ്രമം ഏറ്റവും വ്യക്തമായി കാണാന് കഴിയുന്നത് ഇവിടെയാണ്. വിപണി വിലയേക്കാള് പലമടങ്ങ് അധികം തുകയ്ക്ക് സാധനങ്ങള് വാങ്ങിക്കൂട്ടിയത് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ലജ്ജാകരമായ ഉദാഹരണമാണ്.
വിപണിവിലയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ചില വാങ്ങലുകള് താഴെ നല്കുന്നു:
ട്രെഡ്മില്ലുകള്: ഒരു ലക്ഷത്തില് താഴെ വിലയുള്ള ട്രെഡ്മില്ലുകള് ഓരോന്നിനും 9.75 ലക്ഷം രൂപ നിരക്കില് വാടകയ്ക്കെടുത്തു.
ടോയ്ലറ്റ് പേപ്പര്: നൂറു രൂപയില് താഴെ മാത്രം വിലയുള്ള ടോയ്ലറ്റ് പേപ്പര് റോളുകള് വാങ്ങിയത് ഒന്നിന് 4,000 രൂപയ്ക്കാണ്.
കുടകള്: 500-1000 രൂപയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന കുടകള് ഓരോന്നിനും 6,500 രൂപ നല്കി വാങ്ങി.
ടിഷ്യു ബോക്സുകള്: നൂറു രൂപയില് താഴെ വിലയുള്ള ടിഷ്യു ബോക്സുകള് വാങ്ങിയത് ഒന്നിന് 3,700 രൂപയ്ക്കാണ്.
കസേരകള്: ഓരോന്നിനും 8,000 രൂപ നല്കി വാങ്ങി.
ബൊഫോഴ്സ് മുതല് കോമണ്വെല്ത്ത് ഗെയിംസ് വരെ കോണ്ഗ്രസ് സര്ക്കാരുകള് പിന്തുടര്ന്നുവന്ന കൈക്കൂലിയുടെയും കമ്മീഷന്റെയും ‘ദര്ബാരി’ സമ്പ്രദായം രാജ്യത്തിന്റെ അഭിമാനത്തെ പുച്ഛിച്ചുതള്ളി. അത് ഇവിടെയും തുടര്ന്നു. കണ്ട്രോളര് ആന്ഡ് ഓഡിറ്റര് ജനറലിന്റെ റിപ്പോര്ട്ട് പ്രകാരം, ഉയര്ന്ന മൂല്യമുള്ള 90% കരാറുകളും മത്സര ടെന്ഡറുകള് ഇല്ലാതെയാണ് നല്കിയത്. ഇത് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള വീഴ്ചയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തങ്ങള്ക്കിഷ്ടമുള്ള കച്ചവടക്കാരെ ബോധപൂര്വം സമ്പന്നരാക്കാന് നിയമങ്ങള് കാറ്റില്പ്പറത്തിയ ആസൂത്രിത പദ്ധതിയായിരുന്നു എന്ന സി.എ.ജി റിപ്പോര്ട്ട് പരോക്ഷമായി ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇത്തരം നഗ്നമായ കൊള്ളകള് കേവലം വ്യക്തികളുടെ അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഇതിനെല്ലാം ഒത്താശ ചെയ്തുകൊടുത്ത വ്യവസ്ഥാപരമായ ജീര്ണ്ണതയുടെയും, നേതൃത്വത്തിന്റെ സമ്പൂര്ണ്ണ പരാജയത്തിന്റെയും ലക്ഷണങ്ങളായിരുന്നു.
നേതൃത്വത്തിന്റെ പരാജയങ്ങളും തകര്ന്നടിഞ്ഞ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും
കോമണ്വെല്ത്ത് ഗെയിംസിലെ അഴിമതി ഏതാനും ഉദ്യോഗസ്ഥരില് ഒതുങ്ങിനിന്നില്ല, മറിച്ച് ഉന്നതതലത്തില് വരെ വേരൂന്നിയ ഒരു വ്യവസ്ഥാപരമായ പരാജയമായിരുന്നു. സിബിഐയുടെ കുറ്റപത്രത്തില് പ്രധാന പ്രതിയായി പേരുചേര്ക്കപ്പെട്ട അന്നത്തെ കായിക മന്ത്രി സുരേഷ് കല്മാഡി ഈ കൊള്ളയുടെ പ്രതീകമായി മാറി. സ്വിസ് ടൈമിംഗ് ഉപകരണങ്ങള് വാങ്ങിയതില് മാത്രം ഖജനാവിന് 95 കോടിയിലധികം നഷ്ടമുണ്ടായി. ഡല്ഹി സര്ക്കാര്, ഡി.ഡി.എ, മറ്റ് ഏജന്സികള് എന്നിവര് തമ്മിലുള്ള ഒത്തുകളി കള്ളന്മാരുടെ ഒരു സംഘം പോലെയായിരുന്നുവെന്ന് ഷുങ്ലു കമ്മിറ്റി റിപ്പോര്ട്ട് എടുത്തു പറഞ്ഞു.
ഈ അഴിമതിയുടെ നേരിട്ടുള്ള പ്രത്യാഘാതം ഗെയിംസിന്റെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ ഗുണനിലവാരത്തിലായിരുന്നു. വേദികളുടെ നിര്മ്മാണ ബജറ്റ് 1,000 കോടിയില് നിന്ന് 2,460 കോടിയായി ഉയര്ന്നെങ്കിലും, ഈ തുകയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ഗുണനിലവാരമുള്ള നിര്മ്മാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് പകരം, അഴിമതിയിലൂടെ ചോര്ന്നുപോയതുകൊണ്ടാണ് വേദികള് അപകടകരമായ അവസ്ഥയിലായത്. തകര്ന്നുവീഴുന്ന നടപ്പാലങ്ങളും ചോര്ന്നൊലിക്കുന്ന മേല്ക്കൂരകളും കായികതാരങ്ങളുടെ ജീവന് പോലും ഭീഷണിയായി. ഈ ആഭ്യന്തര പരാജയങ്ങള് ഇന്ത്യയുടെ കഴിവുകേടായി ലോകത്തിനു മുന്നില് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, അത് രാജ്യത്തിന് സമ്മാനിച്ചത് സമാനതകളില്ലാത്ത അന്താരാഷ്ട്ര നാണക്കേടായിരുന്നു.
ദേശീയ അപമാനവും ജനകീയ പ്രക്ഷോഭവും
2011-ലെ കോമണ്വെല്ത്ത് ഗെയിംസ് അഴിമതിയുടെ യഥാര്ത്ഥ വില രൂപയില് മാത്രം കണക്കാക്കാനാവില്ല. അത് ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ അഭിമാനത്തിനും അന്താരാഷ്ട്ര പ്രതിച്ഛായയ്ക്കും ഏല്പ്പിച്ച ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളിലൂടെയാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ഇന്ത്യയുടെ കഴിവുകള് ലോകത്തിന് മുന്നില് പ്രദര്ശിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരം, കാലതാമസം, നിര്മ്മാണത്തിലെ പിഴവുകള്, വ്യാപകമായ അഴിമതി എന്നിവ കാരണം ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ‘അപമാനമായി’ മാറി. ലണ്ടനില് നടന്ന ക്വീന്സ് ബാറ്റണ് റിലേ ചടങ്ങിലെ സാമ്പത്തിക തിരിമറികള് ഈ അഴിമതി ഇന്ത്യയുടെ അതിര്ത്തികള്ക്കപ്പുറത്തേക്കും വ്യാപിച്ചു എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു.
ഈ സംഭവങ്ങള് ഇന്ത്യന് ജനതയുടെ വിശ്വാസത്തെ വഞ്ചിക്കുകയും അവരുടെ അന്തസ്സിനെ മുറിവേല്പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു, ഇത് രാജ്യവ്യാപകമായ അഴിമതി വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്ക്ക് തിരികൊളുത്തി. കോണ്ഗ്രസ് പാര്ട്ടിയുടെ ഭരണത്തിലുള്ള വിശ്വാസം ജനങ്ങള്ക്ക് പൂര്ണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന് ഇത് ഒരു പ്രധാന കാരണമായി. ചുരുക്കത്തില്, 2011-ലെ കോമണ്വെല്ത്ത് ഗെയിംസ് ഒരു പാഠമാണ്. ഒരു പാര്ട്ടിയുടെയും ഒരു കുടുംബത്തിന്റെയും അടങ്ങാത്ത ആര്ത്തിയും ധാര്മ്മിക അധഃപതനവും എങ്ങനെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ അന്തസ്സും പൊതുവിശ്വാസവും തകര്ക്കുമെന്നതിന്റെ ഒരു മായ്ക്കാനാവാത്ത മുന്നറിയിപ്പ്.
