ഡോ.കൊടക്കാട് നാരായണൻ

ചെറുവത്തൂർ:* ലോകം മുഴുവൻ ഒരു നാടകവേദിയാണ്; മനുഷ്യരെല്ലാം അതിലെ അഭിനേതാക്കളും — ഷേക്സ്പിയറുടെ പ്രസിദ്ധമായ ഈ നിരീക്ഷണം ചില കലാകാരന്മാരുടെ ജീവിതത്തിൽ അക്ഷരാർഥത്തിൽ യാഥാർഥ്യമാകാറുണ്ട്. ഗംഗാധരൻ ചെറുവത്തൂർ അത്തരമൊരു കലാകാരനാണ്.‘നാടകമേയുലകം’ എന്നത് കലാകാരന്മാരുടെ ആപ്തവാക്യമാണെങ്കിൽ ഗംഗാധരന്റെ ജീവിതമന്ത്രം അതിലും ഒരുപടി മുന്നിലാണ് — ‘നാടകമേ ജീവിതം.’അരങ്ങിൽ കഥാപാത്രമായി ജീവിക്കുകയും അരങ്ങിനു പുറത്ത് നാടകത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൊണ്ടുനടക്കുകയും ചെയ്ത അരനൂറ്റാണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റേത്. സ്കൂൾ നാടകവേദിയിൽ തെളിഞ്ഞ ചെറിയൊരു വെളിച്ചം കാലം കടന്നപ്പോൾ അമച്വർ നാടകവേദിയിലും റേഡിയോയിലും സിനിമയിലും കഥയിലും കവിതയിലും പടർന്നുനിന്നു. ഇന്നും ആ വെളിച്ചം അണഞ്ഞിട്ടില്ല. *അരങ്ങിൽ തുടങ്ങിയ ജീവിതയാത്ര* സ്കൂൾ നാടകവേദിയിലൂടെയാണ് ഗംഗാധരൻ അഭിനയത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നത്. പിന്നീട് ചെറുവത്തൂർ വി.വി. സ്മാരക കലാവേദി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന അഭിനയത്തട്ടകമായി. അഭിനയിക്കുക മാത്രമായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൗത്യം. കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലുള്ള നൂറുകണക്കിന് നാടകപ്രവർത്തകരെ കലാവേദിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘടനാപാടവം നിർണായകമായി.ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സന്തതസഹചാരിയായിരുന്ന ഗംഗാധരന് കലയും രാഷ്ട്രീയവും രണ്ടായിരുന്നില്ല. കലാപ്രവർത്തനം സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ കൂടിയാണെന്ന ബോധ്യമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാടകജീവിതത്തെ നയിച്ചത്. 1987-ൽ എ.കെ.ജി. സെന്ററിൽ നടന്ന തെരുവുനാടകക്കളരിയിൽ പങ്കെടുത്തതും ഈ കലാബോധത്തിന്റെ തുടർച്ചയായിരുന്നു. *സഫ്ദർ ഹാശ്മിയായി അരങ്ങ് കത്തിച്ച നടൻ* ഗംഗാധരന്റെ അഭിനയജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ ഓർമകളിലൊന്നാണ് സഫ്ദർ ഹാശ്മി. ഭരണകൂട നെറികേടുകൾക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ആ കഥാപാത്രമായി അദ്ദേഹം അരങ്ങിലെത്തിയപ്പോൾ നാടകവും ജീവിതവും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തി മാഞ്ഞുപോയ നിമിഷങ്ങളുണ്ടായി. *ഹാശ്മിയെ മർദിക്കുന്ന രംഗം അരങ്ങിൽ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് അഭിനയമാണെന്നുപോലും മറന്ന്, മർദിക്കുന്ന നടനെ തടയാൻ കാണികൾ മുന്നോട്ടുവന്ന സംഭവം* ഗംഗാധരന്റെ മനസ്സിൽ ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നു. ഒരു നടന്റെ വിജയത്തിന് ഇതിലും വലിയൊരു സാക്ഷ്യപത്രം വേറെ എന്തുണ്ട്? കഥാപാത്രത്തിന്റെ വേദന കാണിയുടെ സ്വന്തം വേദനയായി മാറിയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്.“അഭിനയം എന്നത് കഥാപാത്രമായി നടിക്കുന്നതല്ല; കുറച്ചുനേരത്തേക്കെങ്കിലും ആ മനുഷ്യനായി ജീവിക്കുകയാണ്.” എന്ന നാടകസങ്കൽപ്പത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായിരുന്നു ആ രംഗം. *ചാക്കോ പുലയൻ മുതൽ ഉബൈദ് വരെ* അമച്വർ നാടകവേദിയിൽ ഗംഗാധരൻ ജീവൻ നൽകിയ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ നിര നീണ്ടതാണ്.‘അന്വേഷണം’ എന്ന നാടകത്തിലെ ചാക്കോ പുലയൻ, സംഘം ചേരുകയിലെ കേശു അമ്മാവൻ, പടനിലത്തിലെ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരി,സനാതനത്തിലെ വിജയൻ, ജിഹാദിലെ ഉബൈദ് കാട്ടുകുതിരയിലെ രാമൻനായർ… ഗംഗാധരൻ അനശ്വരമാക്കിയ ഓരോ കഥാപാത്രവും വ്യത്യസ്ത ജീവിതങ്ങളായിരുന്നു. അവയ്ക്കെല്ലാം സ്വന്തം ശരീരവും ശബ്ദവും ഭാവവും നൽകി ഗംഗാധരൻ.‘പാമ്പാട്ടി’, ‘അന്വേഷണം’ തുടങ്ങിയ നാടകങ്ങൾ മികച്ച lനാടകത്തിനും മികച്ച നടനുമുള്ള പുരസ്കാരങ്ങൾ നേടി.1995-ൽ കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമിയുടെ നാടകമത്സരത്തിൽ അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കിയ ‘ചായം’ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമിയുടെ ഉത്തരമേഖലാ നാടകമത്സരത്തിൽ മികച്ച നാടകമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ‘ചായ’ത്തിലെ ശ്രദ്ധേയ കഥാപാത്രത്തിന് അദ്ദേഹം ജീവൻ നൽകി. തൃശൂരിൽ നടന്ന സംസ്ഥാന നാടകമത്സരത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച നാരായണൻകുട്ടി എന്ന കഥാപാത്രം പ്രത്യേക ജൂറി പരാമർശവും നേടി. *മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടിലേറെ* *ആകാശവാണിയുടെ ശബ്ദലോകത്ത്* അരങ്ങിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല ഗംഗാധരന്റെ അഭിനയലോകം. മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി ആകാശവാണി നാടകങ്ങളിലെ നിറസാന്നിധ്യമാണ് അദ്ദേഹം. മുഖഭാവമോ ശരീരചലനമോ കാണാൻ കഴിയാത്ത റേഡിയോയിൽ ശബ്ദംകൊണ്ടുമാത്രം കഥാപാത്രത്തെ ശ്രോതാവിന്റെ മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിക്കണം. തൻ്റെ ഘന ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ ആ വെല്ലുവിളിയിലും അദ്ദേഹം സ്വന്തം മുദ്ര പതിപ്പിച്ചു .അതുകൊണ്ടുതന്നെ വേദിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ ശ്രോതാക്കൾക്കും ഗംഗാധരന്റെ ശബ്ദം പരിചിതമായി. *അരങ്ങിൽനിന്ന് വെള്ളിത്തിരയിലേക്ക്* അരനൂറ്റാണ്ടിന്റെ അഭിനയപരിചയം പിന്നീട് സിനിമയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.ഷാജി എൻ. കരുണിന്റെ ‘എ.കെ.ജി.’ സിനിമയിലെ കപ്യാർ ഗംഗാധരന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ചലച്ചിത്രവേഷമായി. സിബി പടിയറയുടെ ‘മുകൾപ്പരപ്പ്’ എന്ന സിനിമയിലെ ശശിയേട്ടൻ എന്ന കഥാപാത്രവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. ജോമോൻ ജോർജിന്റെ മേപ്പാടിയിലും കോളേജ് പ്രിൻസിപ്പലായും ഉൾപ്പെടെ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ സിനിമാസ്വാദകരുടെ കൈയടി നേടി.വേദിയിലെ നടന് ക്യാമറയ്ക്കുമുന്നിൽ അഭിനയത്തിന്റെ അളവുകൾ മാറ്റേണ്ടിവരും. എന്നാൽ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കാനുള്ള ഗംഗാധരന്റെ കഴിവിന് മാധ്യമം മാറിയത് തടസ്സമായില്ല. *നാടകാന്തം കവിത്വം* *ഗംഗാധരന്റെ സർഗജീവിതം* അഭിനയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല. അതിന് കഥയുടെയും കവിതയുടെയും മറ്റൊരു അരങ്ങുകൂടിയുണ്ട്.പുരോഗമന കലാസാഹിത്യ സംഘം നീലേശ്വരം ഏരിയ കമ്മിറ്റി നടത്തിയ ചെറുകഥാമത്സരത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ‘ശക്തിദുർഗം’ എന്ന കഥയ്ക്ക് അവാർഡ് ലഭിച്ചു. കാൻ ഫെഡും കേന്ദ്ര ഫീൽഡ് പബ്ലിസിറ്റി വിഭാഗവും നടത്തിയ കവിതാമത്സരത്തിൽ ‘ഉണരൂ’ മികച്ച കവിതയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. കഥയ്ക്കും കവിതയ്ക്കുമായി നിരവധി പ്രാദേശിക പുരസ്കാരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്.‘നാടകാന്തം കവിത്വം’ എന്ന പ്രയോഗം ഗംഗാധരന്റെ ജീവിതത്തിൽ അതുകൊണ്ടുതന്നെ അന്വർഥമാകുന്നു. അരങ്ങിൽ കഥാപാത്രങ്ങളെ എഴുതുന്ന അതേ മനസ്സ് കടലാസിൽ കഥയും കവിതയും എഴുതുന്നു. *കലാകാരനിലെ സംഘാടകൻ* ഒരു നല്ല നടനെ സൃഷ്ടിക്കാൻ പ്രതിഭ മതിയാകാം; എന്നാൽ ഒരു നാടകസംസ്കാരത്തെ വളർത്താൻ സംഘാടകനും വേണം. ഗംഗാധരനിൽ ഇവ രണ്ടും ചേർന്നുനിന്നു.ചെറുവത്തൂർ വി.വി. സ്മാരക കലാവേദിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന നിരവധി നാടകങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചു. അതോടൊപ്പം കേരളത്തിന്റെ അങ്ങോളമിങ്ങോളമുള്ള നൂറുകണക്കിന് നാടകകലാകാരന്മാരെ കലാവേദിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘടനാപാടവത്തിനു കഴിഞ്ഞു.നാടകം അദ്ദേഹത്തിന് സ്വന്തം കഥാപാത്രത്തിനുള്ള കൈയടി മാത്രമായിരുന്നില്ല; മറ്റൊരു കലാകാരന് അരങ്ങൊരുക്കുന്നതും നാടകപ്രവർത്തനം തന്നെയായിരുന്നു. *എഴുത്തും ഉദ്യോഗജീവിതവും* *കലാജീവിതത്തിനൊപ്പം* മാധ്യമപ്രവർത്തനത്തിലും ഗംഗാധരൻ സാന്നിധ്യമറിയിച്ചു. കുറച്ചുകാലം ‘മാധ്യമം’ ദിനപത്രത്തിന്റെ നീലേശ്വരം റിപ്പോർട്ടറായി പ്രവർത്തിച്ചു.മുനിസിപ്പൽ കോമൺ സർവീസിലും വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിലും ജോലി ചെയ്തശേഷം ഭാരതീയ ചികിത്സാ വകുപ്പിൽ സെലക്ഷൻ ഗ്രേഡ് ടൈപ്പിസ്റ്റായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ച് വിരമിച്ചു.ചെറുവത്തൂർ കൊവ്വൽ സ്വദേശിയായ ഗംഗാധരൻ ഇപ്പോൾ കാസർകോട്–കണ്ണൂർ ജില്ലകളുടെ അതിർത്തിപ്രദേശമായ വെള്ളച്ചാലിലാണ് താമസം. ഭാര്യ വി.പി. വനജ. മക്കൾ ഡോ. അപർണ, അഡ്വ. അഥീന. *തിരശ്ശീല വീഴാത്ത അരനൂറ്റാണ്ട്* ഒരു നടന്റെ ജീവിതത്തിൽ ചെറിയ കാലമല്ല. എത്രയോ തിരശ്ശീലകൾ ഉയർന്നു; എത്രയോ കഥാപാത്രങ്ങൾ വന്നു പോയി; വേഷങ്ങൾ മാറി; വേദികൾ മാറി; കാണികൾ മാറി. പക്ഷേ ഗംഗാധരൻ ചെറുവത്തൂരിന് നാടകത്തോടുള്ള ബന്ധം മാത്രം മാറിയില്ല.അദ്ദേഹത്തിന് അരങ്ങ് ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതിബിംബമല്ല; ജീവിതം തന്നെയാണ്.വെളിച്ചം തെളിയുമ്പോൾ കഥാപാത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും തിരശ്ശീല വീഴുമ്പോൾ അതിൽനിന്ന് പുറത്തുവരികയും ചെയ്യുന്ന സാധാരണ അഭിനയജീവിതത്തിനപ്പുറത്താണ് ഗംഗാധരന്റെ യാത്ര. തിരശ്ശീല വീണാലും അദ്ദേഹത്തിനുള്ളിലെ നാടകത്തിന് ഇടവേളയില്ല.അതുകൊണ്ടാണ് ഗംഗാധരൻ ചെറുവത്തൂരിന്റെ അരനൂറ്റാണ്ട് നീണ്ട കലാജീവിതത്തെ ഒറ്റവരിയിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതാൻ കഴിയുന്നത്: *മറ്റു ചിലർ നാടകത്തിൽ അഭിനയിക്കുന്നു;* *ഗംഗാധരൻ ചെറുവത്തൂർ നാടകത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.*